سال 66 در ايام خلافت « عبد الملك مروان » از دنيا رفته است او روزى بر امام ( ع ) وارد شده گفت : اى امير مؤمنان آيا نمىبينى مردم به اين احاديث رو آورده و قرآن را ترك كرده‌اند ؟ امام ( ع ) فرمود راستى چنين كرده‌اند ؟ عرض كرد : بلى ! امام ( ع ) گفت شنيدم : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرمود : « ستكون فتنة » : به زودى فتنه‌اى پيش خواهد آمد من گفتم : « فما الخرج منها يا رسول اللّه » : « راه چاره چيست ؟ » فرمود : « كتاب اللّه فيه نبأ ما قبلكم و خبر ما بعدكم و حكم ما بينكم . . . » ( مروج الذهب - مروج الذهب - ج 3 ص 104 ج 3 ص 104 ) ( 730 . ) در اين سخن امام ( ع ) ، متعرض بيان فلسفه قصاص و كيفر شده ، اجتماعى كه مبتلا به جهل و غرور است اگر حكم اعدام و حدود بر جنايتكاران جارى نگردد جلوى شرور و فتنه‌ها گرفته نمىشود ، و لذا فرموده : شر را جز با شر نمىتوان دفع كرد به ظاهر قتل جانى شر است ولى در واقع بركت و نعمت است . ( 731 . ) اين سخن را پيش از مرحوم رضى ره « ابو عبد اللّه محمد ابن عبدوس جهشيارى » در كتاب « الوزراء و الكتاب ابو عبد اللّه محمد ابن عبدوس جهشيارى - الوزراء و الكتاب - ص 14 » ص 14 از آن حضرت نقل كرده است . گاهى گفته مىشود اين دستور امام جهت مراعات امور مالى در بيت المال است ولى همان گونه كه در متن سخن است اين دستورى براى پاكيزگى و زيبا و خوانا بودن خط است .